|
Ajurweda stosuje do diagnozy medycznej 8 klasycznych, klinicznych sposobów. Lekarz ajurwedyjski potrafi bardzo dok³adnie okre¶liæ stan pacjenta na podstawie analizy wielu elementów (barometrów klinicznych) np. pulsu, moczu, ka³u, oczu, jêzyka, warg, paznokci, diety i stylu ¿ycia pacjenta, a tak¿e g³osu, sposobu mowy, chodu. W ten sposób przeprowadza ogólne badanie fizyczne ca³ego cia³a. Stwierdza, gdzie zasz³a nierównowaga, a tak¿e czy danej energii jest za du¿o czy za ma³o w stosunku do energii urodzeniowej. Lekarz zna oznaki zaostrzenia b±d¼ os³abienia vata, pitta czy kapha. Po ocenie klinicznej zadaje on równie¿ pytania potwierdzaj±ce i dookre¶laj±ce, stawiaj±c ostateczn± diagnozê. Wielokrotnie poprzez taki sposób diagnozy mo¿na dotrzeæ du¿o g³êbiej ni¿ przy pomocy medycyny zachodniej tzw. klasycznej.
Diagnoza energetycznej konstytucji organizmu czyli okre¶lenie przewodniej Dosha (vata, pitta, kapha), odbywa siê tak¿e przy pomocy badania pulsu, jak te¿ poprzez przeprowadzenie szczegó³owego wywiadu z pacjentem. Wywiad obejmuje wiele pytañ mniej i bardziej szczegó³owych, dotycz±cych zarówno konstrukcji fizycznej, jak i psychicznej pacjenta, jego stylu ¿ycia, upodobañ i przyzwyczajeñ, aktualnej sytuacji ¿yciowej i zdrowotnej, jak te¿ dolegliwo¶ci i chorób, które mia³y miejsce w przesz³o¶ci. Na tej podstawie, jak te¿ na bazie szczegó³owego testu, który pacjent wype³nia sam b±d¼ przy wsparciu osoby przeprowadzaj±cej analizê, mo¿na postawiæ diagnozê okre¶laj±c± dominuj±c± Dosha. Znaj±c j± oraz bêd±c ¶wiadomym obecnej sytuacji ¿yciowej pacjenta, ustala siê najbardziej optymaln± dietê, a tak¿e proponuje siê pewne dzia³ania, maj±ce na celu przywrócenie równowagi energetycznej organizmu
w najbardziej efektywny sposób. Nale¿± do nich: zmiana/przestrzeganie odpowiedniej diety, praktykowanie w³a¶ciwych æwiczeñ fizycznych i mentalnych, powstrzymywanie siê od pewnych zachowañ i reakcji emocjonalnych, stosowanie okre¶lonych zabiegów prewencyjnych itp. W³a¶ciwy, prewencyjny tryb ¿ycia obejmuje znajomo¶æ jedynej w swym rodzaju konstytucji osobniczej i tego, jak utrzymywaæ jej równowagê zgodnie z jej uwarunkowaniami, w obliczu wszystkich wewnêtrznych i zewnêtrznych wyzwañ.
Dla ka¿dego typu zalecana jest wiêc inna dieta, inny typ aktywno¶ci fizycznej, styl ¿ycia a tak¿e zró¿nicowane terapie prewencyjne. Na przyk³ad czynnikami powoduj±cymi zaburzenia dla typu vata s± miêdzy innymi niedobór snu i relaksu, po¿ywiania, wzmo¿ony wysi³ek fizyczny i wstrz±sy psychiczne a tak¿e zimno, przejawiaj±ce siê w zimnych pokarmach, ale te¿ klimacie. Odwrotnie jest dla typu kapha, gdy nadmiar po¿ywienia, snu i brak ruchu prowadz± do zaburzeñ w ciele. Natomiast dla typu pitta niekorzystne jest wszystko to, co wytwarza nadmiar ciep³a w organizmie: nadmiar s³oñca, po¿ywienia o naturze rozgrzewaj±cej, silne emocje typu strach czy rozwi±z³o¶æ itd. W diecie za¶ nie chodzi tylko o rodzaj produktu, ale tak¿e o jego naturê (ch³odn±, ciep³± itp.) i smak (s³odki, ostry itp.). Ka¿dy produkt ma naturê: zimn±, ch³odn±, neutraln±, ciep³± lub gor±c±. Ka¿dy
z nich przynale¿y do jednego z ¿ywio³ów. Jest tak¿e piêæ smaków: kwa¶ny, gorzki, s³odki, ostry i s³ony (niektórzy mówi± o 6 smakach, dodaj±c do nich równie¿ smak okre¶lany "cierpkim").
|